Toen Niels Albert in 2014 noodgedwongen moest stoppen met topsport, kwam er abrupt een einde aan een indrukwekkende veldritcarrière. De tweevoudige wereldkampioen moest zijn sportcarrière beëindigen door hartproblemen. In de jaren die volgden, vond hij opnieuw richting in het ondernemen. Hij beantwoordt 5 vragen over veerkracht, nieuwe energie vinden en zijn gezin.
Vandaag heeft Niels Albert een succesvolle fietsenwinkel, een onderneming waarin hij heel wat tijd en energie stopt, maar waaruit hij ook veel voldoening haalt.
1. In 2014 stopte je noodgedwongen met topsport. Wat deed dat met jou?
“Sport was op dat moment de leidraad door mijn leven. Het was mijn werk, mijn passie, maar ook mijn identiteit. Plots kreeg ik te horen: ‘het stopt hier’. Dat was een enorme klap. Het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte.”
“De eerste 2 jaar na mijn wielerstop waren mentaal zwaar. Privé ging het goed, maar ik was mezelf een beetje kwijt. Ik stond ’s ochtends op en ik vroeg me regelmatig af waarom.”
“Achteraf gezien ging ik door een soort rouwproces, maar toen kon ik dat moeilijk plaatsen. Het voelde gewoon als een groot gemis. Veel topsporters maken zo’n periode mee wanneer hun carrière stopt.”
2. Je lichaam trok aan de alarmbel. Hoe kijk je vandaag naar sporten en bewegen?
“In het begin voelde het vooral onrechtvaardig aan. Je denkt: ‘waarom ik, waarom nu, net wanneer alles goed gaat?’. Die boosheid heb ik zeker gevoeld.”
“Maar vandaag kijk ik daar helemaal anders naar. Mijn lichaam heeft mij eigenlijk gered. Het heeft duidelijk aangegeven dat het niet meer kon.”
“Ik heb een hele tijd weinig gesport. Ik ben 40 jaar geworden, en ik heb besloten om weer vaker te sporten en gezonder te eten. Ik sport nu 3 tot 4 keer per week, en ik voel me veel fitter. Binnenkort loop ik de Antwerp 10 Miles met vrienden, dus ik werk toe naar een doel. Maar ik heb er vooral plezier in, en dat is het belangrijkste.”
“Ik merkte dat ik mijn discipline, doorzettingsvermogen en passie ook kwijt kon in ondernemen”
3. Hoe groeide je van topsporter naar ondernemer?
“Ik ben altijd iemand geweest die graag bezig is en vooruit wil gaan. Stilvallen was geen optie, maar ik wist niet welke richting ik uit wilde. Iemand zei me toen dat je dezelfde passie en werkmentaliteit uit de topsport kan overbrengen naar wat anders, en zo opnieuw iets kan opbouwen.”
“Mijn fietsenzaak was eigenlijk een logische keuze, maar toch heb ik lang getwijfeld. In het begin vroeg ik me af of het dat was voor de rest van mijn leven. Pas na enkele jaren begon dat gevoel te keren.”
“Ik merkte dat ik mijn discipline, doorzettingsvermogen en passie ook kwijt kon in ondernemen. De zaak groeide en mijn vrouw en ik bouwden iets uit waarop we trots zijn. Dat gaf me weer richting en motivatie.”
4. Wat geeft je de meeste voldoening?
“Vandaag draait mijn leven om 2 dingen: de fietsenzaak en mijn gezin. In de winkel werken intussen een twintigtal mensen, dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Ik steek daar veel tijd en energie in en het geeft me voldoening. Je bouwt iets op, en je ziet dat het werkt.”
“Soms geniet ik er nog van om renners advies te geven, maar dat doe ik slechts af en toe. Na het overlijden van mijn vader ben ik bewuster gaan leven. Je beseft plots hoe kostbaar tijd is. Ik wil niet alleen maar werken, maar ook genieten. Tijd maken voor mijn dochter, samen op vakantie gaan, aanwezig zijn. Die momenten doen mij het meest deugd.”
5. Hoe blijf jij vandaag in balans, fysiek en mentaal?
“Sport is nog altijd een belangrijke uitlaatklep. Fietsen, lopen, buiten zijn … het helpt om mijn hoofd leeg te maken en even afstand te nemen. Tijdens het sporten komen vaak ideeën naar boven, zowel voor het werk als voor mezelf.”
“Tegelijkertijd probeer ik bewuster te leven: minder plannen, meer pauze nemen en momenten koesteren met het gezin. Mijn vrouw en ik vullen elkaar goed aan. Zij is heel alert en gestructureerd, ik ben rustiger. Die yin en yang werkt goed voor ons, zowel privé als professioneel. Dat evenwicht bewaken is voor mij vandaag de sleutel tot nieuwe energie.”
